Op grond van de Successiewet 1956 wordt schenk- en erfbelasting geheven over nalatenschappen en schenkingen. Het draagkrachtbeginsel is de dragende rechtsgrond van de schenk- en erfbelasting. De rechtvaardiging van de schenk- en erfbelasting staat echter regelmatig ter discussie en het maatschappelijk draagvlak voor deze belasting is laag.In de economische literatuur komen geheel andere argumenten naar voren ter rechtvaardiging van de heffing van schenk- en erfbelasting dan het draagkrachtbeginsel. Eén van deze argumenten is het equality of opportunity beginsel. Dit beginsel gaat ervan uit dat iedereen in het leven hetzelfde resultaat zou moeten kunnen bereiken. Of dit ook daadwerkelijk gebeurt zou enkel afhankelijk mogen zijn van de door individuen gemaakte keuzes en niet van aangeboren kenmerken die een kwestie van toeval of puur geluk zijn.In dit boek wordt het equality of opportunity beginsel nader uitgewerkt waarna vervolgens wordt bekeken hoe dit beginsel kan worden vertaald naar een belastingheffing over nalatenschappen en schenkingen. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan een zware heffing over nalatenschappen en schenkingen die kinderen ontvangen van hun ouders. Omdat het een kwestie is van puur geluk of iemand wordt geboren in een rijk of een arm gezin, kan een nalatenschap of een schenking in sommige gevallen namelijk worden beschouwd als een inbreuk op equality of opportunity.In dit boek wordt bekeken welke aanpassingen de huidige Successiewet 1956 zou moeten ondergaan om `equality of opportunity-proof te worden, waarbij wordt ingegaan op het systeem van heffing, de bepaling van het belastbaar bedrag, het tarief en de vrijstellingen. Tevens wordt bekeken of deze aanpassingen zouden kunnen rekenen op maatschappelijk draagvlak. Voor de beantwoording van deze vraag wordt onder andere gebruikgemaakt van de resultaten van een enquête omtrent de schenk- en erfbelasting.