Soms is poëzie een goed middel om pijn en lijden te verzachten. Ze kan ook een wapen zijn. Ook het schrijven van een dagboek kan verlichting geven. Veel van deze dagboekjes zijn verloren gegaan zonder dat iemand er ook maar één blik op heeft geslagen. Vandaar mijn fanatisme om na tachtig jaar het beduimelde schriftje van mijn vader naar voren te schuiven. Maar bovenal ook om alle slachtoffers uit alle oorlogen te herdenken. Stef Vossen van "Stichting Oorlogsverhalen": 'Ik heb met plezier aan jouw verhaal gewerkt. En wat mooi om te lezen dat jouw ouders in deze zware tijd zich zo openstelden om mensen in nood een veilig heenkomen te bieden. Ook de doorsnee Duitse soldaten. Vaak ook maar gewone arbeiders die door een moorddadig regime verplicht de oorlog werden ingesleurd. Daar kunnen nog veel mensen een voorbeeld aan nemen!'