“… Nergens andersvoel ik me zo veiligals op dit bankjeaan de kade in onze stad …”In haar debuut Hemeltranen, toont Esther de Beun met tere en emotionele poëzie haar empathie en ook haar betrokkenheid bij anderen. Het thema verlies en de angst om te verliezen wordt regelmatig beschreven.In haar liefdesverklaringen vertelt ze zonder dralen en onomwonden hoe het zit met gevoelens en verlangen. Hemeltranen is een bundel die je in je hart raakt en je beslist niet onberoerd zal laten.“…De natte, rode ogen verradenmijn afwezige stemming.Daardoor bemerk ik nietdat ik doordrenkt ben met jouw hemeltranen,die in de aarde oplossenof zichtbaar als glasop het trottoir versplinteren…”