Men zegt op het platteland van Marokko: een vrouw zonder henna is als deeg zonder zout. Henna loopt dan ook als een rode draad door het leven van Adbelkader Benali. In Henna schetst hij aan de hand van herinneringen en kunst een veelkleurig beeld van zijn geboorteland Marokko en de roerige geschiedenis van henna.

Abdelkader Benali, in 1975 geboren in Ighazzazen, Marokko, groeide op in Rotterdam, waar hij voor het eerst henna zag, opgetekend op de handen van zijn moeder en als grondstof waarmee ze haar haar kleurde. In Henna verweeft Benali herinneringen aan zijn jeugd, zijn ouders en de hennarituelen van zijn familie in Ighazzazen met de geschiedenis van Moors Spanje en de verovering van het Alhambra in 1492 door de katholieken, waarmee een ​​einde kwam aan 800 jaar moslimheerschappij: het betekende de gedwongen bekering van Joden en moslims tot het christendom; henna werd een verboden product, het gebruik ervan werd gezien als een teken van ketterij.

Abdelkader Benali debuteerde in 1996 met de roman Bruiloft aan zee (1996) en werd bekroond met de Geertjan Lubberhuizen Prijs 1997. Vele romans, enkele toneelteksten en poëziebundels volgden. Zijn werk, dat internationaal wordt uitgegeven, werd in 2010 bekroond met de E. du Perronprijs, en in 2020 met de prestigieuze Gouden Ganzenveer.