Vladislav Vančura (1891-1942) wordt gerekend tot de grote namen in het Tsjechische interbellum. Hij is een rasverteller die inspiratie put uit de renaissance. Met licht verheven taal en fijne ironie beschrijft hij in deze bundel drie liefdesaffaires: een zigeunerjongen wordt verliefd op een goedogende waardin, een rondtrekkende scharensliep ontmoet bij toeval een schone dame en de jonge vrouw van een wat oudere leraar klassieke talen ziet wel wat in een van diens leerlingen. Deze drie vertellingen werden in 1931 gepubliceerd in een grotere bundel verhalen. Van Vančura verscheen in de serie OOST! eerder zijn in 1926 verschenen novelle 'Een grillige zomer'.