Herinneringen aan
HET RIJKE ROOMES LEVEN
In de verzuilde samenleving die tot halverwege de jaren zestig van de vorige eeuw ons land kenmerkte, gaf het katholieke volksdeel uitbundig vorm en invulling aan 'het rijke roomse leven'.
Een kruisje boven de deur, een wijwaterbakje aan de muut, een Mariabeeldje en andere favoriete heiligen op het dressoir, naast het communiebordje en - in het seizoen - de vastentrommeltjes van de kinderen; dat waren nog maar een paar van de overweldigende hoeveelheid materiële uitdrukkingen van de katholieke identiteit in het interieus en in het dagelijks leven.
Eeuwenlang waren de katholieken in het fanatiek protestantse Nederland achtergesteld, maar nadat in 1853 de bisschoppelijke hiërarchie was hearsteld, volgde een bloeitijd die ruim een eeuw zou aanhouden. In zuidelijk Nederland werd vanaf die tijd vrijdags vis gegeten en te biecht gegaan, had iedereen een rozenkrans op zak en liep het hele drop uit voor de talloze processies. Kinderen waren misdienaar en uit elk gezin moest er toch minstens wel één tot het priesterambt worden geropen, liefst als missionaries om in donker Afrika zieltjes te winnen.
Het katholieke zelfbewustzijn ging hand in hand met een overdonderende hoeveelheid devotionele uitingen, religieuze kunst, pracht, praal en edlkitsch. Voor deze uitgave is een groot aantal van die voorwerpen gefotografeed. Thematisch en in hun ondrlinge samenhang gerangschikt geven zee en kleurrijk en nostalgisch beeld van het verdwenen rjke rooms eleven.