Herinneringen moet je koesteren. Dat zal Noël Vander Meiren wel gedacht hebben toen hij in 2009 besloot om de verhalen van zijn jeugd neer te pennen. Hij was altijd al een begenadigd verteller geweest en blijkbaar leek het hem de moeite om die verhalen in boekvorm door te geven aan het nageslacht. Het boek kreeg de toepasselijke titel “Herinneringen aan mijn jeugd” en begint in 1938 met de verhuis van Anzegem naar Geluveld en eindigt met zijn huwelijk in 1953. De rode draad in het boek is de Tweede Wereldoorlog. In een eerste gedeelte voel je de spanning van de aankomende oorlog, daarna is er de oorlog zelf en tenslotte kun je lezen hoe het leven opnieuw op gang kwam na de oorlog. Het boek ademt een sfeer uit van mensen die ondanks de moeilijke omstandigheden, tevreden waren met het weinige dat ze hadden. Je leest hoe ze creatief omgingen met de regelgeving van de bezetter, of na de oorlog, met de strenge verordeningen van moeder de Heilige Kerk. Het boek is geschreven in een eenvoudige, toegankelijke taal, waarbij leuke anekdotes het leesplezier alleen maar verhogen.