'Je zou je Herinneringen moeten schrijven, zei de uitgever.Dat kan ik niet, zei ik. Ik heb geen herinneringen.Wie van mijn zes uitgevers het was, kan ik me niet herinneren. Vermoedelijk waren ze het alle zes, op uiteenlopende momenten. Uitgevers zijn gebruiksartikelen. Ze hebben allemaal hetzelfde soort wensen.Iedereen heeft herinneringen, zei de uitgever, hij of zij glimlachte naar me, denkend dat ik uit interessantigheid beweerde dat ik geen herinneringen bezat.Ik verbeeld me niet dat ik me iets herinner, zei ik. Bijna een halve eeuw heb ik me met mijn verbeelding onderhouden. Die was bepaald veelomvattend. Het zou pijnlijk zijn die nu herinneringen te gaan noemen.'In Herinneringen manifesteert Torgny Lindgren zich als een tegenstribbelende chroniqueur van zijn eigen leven. Deze fascinerende autobiografische vertelling van de belangrijkste romancier van Zweden kan beschouwd worden als een sleutel tot zijn oeuvre.