In Otterlo, Heerlen en Rotterdam staat een mansgrote bronzen plastiek, Monsieur Jacques. Het is drie keer dezelfde keurige heer. Hij is een kijker, een beschouwer zelfs. Monsieur Jacques kijkt naar kunst. Dat doet hij vooral in Otterlo. Daar staat hij namelijk voor de ingang van museum Kröller-Müller. In Rotterdam kijkt hij peinzend omhoog naar de grootstedelijkheid van de
Coolsingel. Alleen in Heerlen heeft Jacques een hoed en een wandelstok. Daar verliest hij zichzelf een beetje temidden van het winkelend publiek.
Damiaan Renkens was aan het tekenen. Hij zag Monsieur Jacques. Iets liet hem niet meer los: wat zou monsieur de connaîsseur hier nou van vinden? Toen dichtte Chrétien Breukers wat Jacques ziet en denkt en voelt. Marjoleine de Vos dacht na over kijken naar kunst, nuchter en poëtisch. Tenslotte noteerde de Rotterdamse Heerlenaar Manuel Kneepkens wat Monsieur Jacques voor hem
persoonlijk betekent.
Zo geven vier kunstenaars hun visie op Het beeld van Monsieur Jacques. Als vanzelf gaat dit boek daardoor over de vraag hoe u en ik kijken naar kunst in de openbare ruimte.
Kunt u nog kijken, kijk dan mee. Met Mesjeu Sjak, naar Mesjeu Sjak. U ziet hem toch ook graag, u kijkt toch ook graag door zijn ogen?