‘De zin van het leven’ Toe maar… een gedurfde titel. ‘De zin van het leven’ gaat over de ontwikkeling van zelfbewustzijn bij de menselijke soort bekeken vanuit het oogpunt van evolutie zoals Darwin bedoelde. Bewustzijn en zelfbewustzijn zijn er, net als soorten, niet één, twee, drie kant en klaar gekomen. Het boek behandelt hoe taal en denken ontstaan zouden kunnen zijn bij vroege mensachtigen en wat voor nut hen dat gebracht heeft om te overleven. Dat is allemaal nog niet zo voor de hand liggend als het ons mensen tegenwoordig lijkt. Er zijn immers meer soorten zonder zelfbewustzijn dan met ‘ondanks’ dat alle huidige soorten een even lange evolutie achter de rug hebben.De rode draad is het verband tussen de impulsen en toestanden van hersencellen en het bewustzijn dat daar uit voort lijkt te komen voor de gene die dat bewust ervaart. Hoe hersenen het voor elkaar krijgen zich ‘iets voor de geest te halen’ zeg maar… en of een robot of computer dat ook ooit zal kunnen.Nuchter en logisch wordt alles inzichtelijk gemaakt door gewone feitjes die iedereen misschien wel kent als puzzelstukjes op hun plaats te laten vallen. Dat houdt het inzichtelijk en interessant om te lezen. Met een schrijfstijl die eer doet aan Nederlandse schrijvers als Midas Dekkers en Piet Vroon. Het is ontnuchterend - beide benen op de grond - maar geeft ook handvaten om aan de hand van het ontstaan van cellen en organismen, het verschil tussen leven, intelligentie, bewustzijn en algoritmen de ‘zin’ te bekijken die al deze nastreven of zouden kunnen nastreven.Wat is bewustzijn en hoe krijgen levende hersenen dat voor elkaar? Kan een robot of computer bewust worden? Wat heeft dat voor zin? Er valt op een nuchtere manier best één en ander te zeggen over de zin van het leven.