Dit is een monument voor een ontwapenend kind en onvoorwaardelijke liefde.
Uitgeroepen tot NPO Radio 1 Non-fictie Boek van het jaar!
Achttien jaar lang beschreef Annemarie Haverkamp de wereld door de ogen van haar zoon Job. Ze begon al met een columnserie in de Gelderlander toen haar zwangerschap samenviel met de eerste van Máxima. Tot haar ontsteltenis bleek bij de geboorte dat Job een zeldzame chromosoomafwijking had. Hij ging niet staan en niet lopen. Zijn gezondheid was broos, maar lachen kon hij als de beste.
Annemarie documenteerde zijn hele leven, Job werd een bron van inspiratie. Hij ontwikkelde zich tot een onbevangen jongen die de wereld vol vertrouwen tegemoet trad. Omdat hij niet wist wat normaal was, vond hij niets raar. Hij had geen weet van oorlogen, haat en onverdraagzaamheid.
In Het boek van Job laat Annemarie zien hoe de alledaagse dagen waren met een niet alledaags kind, tot Job vlak voor zijn achttiende verjaardag overleed.
Recensies
Ontroerend boek, prachtig geschreven.
De Taalstaat
Van het prille begin tot het plotselinge verdrietige einde, het is Haverkamp gelukt om Job met dit boek in alles wat hij was en uiteindelijk is geworden te omarmen. Alsof we in ieder verhaal Job opnieuw omhelzen. Na het lezen van de laatste woorden worden we overvallen door een intens gevoel van gemis. Een leegte die nooit opgevuld zal worden. Van dit boek hadden we geen bladzijde willen missen.
Humberto (Radio 1)
Het is een pleidooi voor zijn belangrijkste eigenschap: zachtaardigheid.
Humberto — NPO Radio 1 Non-fictie Boek van het Jaar
Het zijn nuchtere, ontroerende, pijnlijke, eerlijke observaties over een onalledaagse jongen en de manier waarop hij een vanzelfsprekende plek kreeg in het leven van zijn ouders, die elkaar even kwijtraakten, maar toch weer vonden door elkaar een eigen manier van reageren te gunnen.
Dit is een monument voor een ontwapenend kind en onvoorwaardelijke liefde.
Uitgeroepen tot NPO Radio 1 Non-fictie Boek van het jaar!
Achttien jaar lang beschreef Annemarie Haverkamp de wereld door de ogen van haar zoon Job. Ze begon al met een columnserie in de Gelderlander toen haar zwangerschap samenviel met de eerste van Máxima. Tot haar ontsteltenis bleek bij de geboorte dat Job een zeldzame chromosoomafwijking had. Hij ging niet staan en niet lopen. Zijn gezondheid was broos, maar lachen kon hij als de beste.
Annemarie documenteerde zijn hele leven, Job werd een bron van inspiratie. Hij ontwikkelde zich tot een onbevangen jongen die de wereld vol vertrouwen tegemoet trad. Omdat hij niet wist wat normaal was, vond hij niets raar. Hij had geen weet van oorlogen, haat en onverdraagzaamheid.
In Het boek van Job laat Annemarie zien hoe de alledaagse dagen waren met een niet alledaags kind, tot Job vlak voor zijn achttiende verjaardag overleed.
Recensies
Ontroerend boek, prachtig geschreven.
De Taalstaat ·
Van het prille begin tot het plotselinge verdrietige einde, het is Haverkamp gelukt om Job met dit boek in alles wat hij was en uiteindelijk is geworden te omarmen. Alsof we in ieder verhaal Job opnieuw omhelzen. Na het lezen van de laatste woorden worden we overvallen door een intens gevoel van gemis. Een leegte die nooit opgevuld zal worden. Van dit boek hadden we geen bladzijde willen missen.
Humberto (Radio 1)
Het is een pleidooi voor zijn belangrijkste eigenschap: zachtaardigheid.
Humberto — NPO Radio 1 Non-fictie Boek van het Jaar
Het zijn nuchtere, ontroerende, pijnlijke, eerlijke observaties over een onalledaagse jongen en de manier waarop hij een vanzelfsprekende plek kreeg in het leven van zijn ouders, die elkaar even kwijtraakten, maar toch weer vonden door elkaar een eigen manier van reageren te gunnen.
NSTC 501495805 · CB-relatie 9479591 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.
