`Het dode meisje draagt geen slipje, enkel een blauw jeansrokje, een wit gehaakt T-shirt met Je taime, je taime in grote letters en wollen sokken die te warm zijn voor de tijd van het jaar. Uit twee mooi ronde kogelgaten tussen haar donkere haar gulpt een geiser van bloed, niet rood als ketchup maar donker en smeuïg als Luikse siroop. Zo begint Het dode meisje, waarin de Cel Vermiste Personen met de moed der wanhoop vermiste meisjes zoekt nabij een asielcentrum, tijdens een boksmatch (`Oep zijn bakkes! Oep zijn bakkes!) en in de Grotten van Han, met als dramatische finale een even onverwachte als aangrijpende `dubbele dood in de politiekazerne.Stan Lauryssens (1946) is ex-journalist, ex-avonturier, ex-kunsthandelaar en ex-gevangenisklant. Hij woonde in Barcelona en Londen. Voor zijn eerste thriller ontving hij de Hercule Poirot-prijs voor het spannendste boek van het jaar. `Origineel, vol branie en spanning, met een meeslepende plot, schreef de jury. Zijn boeken worden vertaald in dertig talen, de meeste vertalingen ooit voor een Vlaamse schrijver.