Na een lange reis vanuit Engeland staat Ray Bhullar voor het hek van het Indiase dorp dat de komende maanden haar thuis zal zijn. De deur van de hut die ze deelt met haar collega Serena is een losse plaat metaal, de ramen zijn gaten in de muur. En buiten gaat het dorpsleven schijnbaar zijn gewone gang.
Toch is het dorp allesbehalve gewoon. Het is een 'open gevangenis', waar mensen met een veroordeling voor moord of doodslag wonen, samen met hun gezin. Ray en haar collega's van de BBC observeren en filmen het dorp voor een serie over het leven in gevangenissen. Ze willen het aan de kijkers presenteren als het ultieme voorbeeld van verdraagzaamheid, maar als de tv-ploeg langer blijft en de behoefte aan drama toeneemt, vervaagt de grens tussen schuld en onschuld en doemt er een nieuw soort wreedheid op, onverwacht en angstaanjagend.

Nikita Lalwani's tweede roman Het dorp is een bijzonder boeiend enbeeldend geschreven verhaal over macht en machteloosheid, dat op onnavolgbarewijze aantoont hoe broos ons morele oordeel kan zijn.