Het eiland van de verdwenen bomen
Shortlist Women's Prize for Fiction, RSL Ondaatje Prize & Costa Award for Fiction
'Hartverscheurende roman over onfortuinlijke geliefden op Cyprus.' Margaret Atwood
'Van het prachtige proza tot het verbluffende verhaal.. Alles aan deze roman is betoverend.' Reese Witherspoon
Cyprus, 1974. Kostas en Defne ontmoeten elkaar heimelijk in de plaatselijke taverne, onder de vijgenboom die door een holte in het dak omhoog groeit. Dat is de enige plek waar zij, een Turkse, en hij, een Griek, elkaar ongezien kunnen treffen. Dan breekt de oorlog uit. Kostas wordt naar een oom in Londen gestuurd, Defne blijft achter.
Tientallen jaren later probeert hun dochter Ada, na de dood van haar moeder, de geheimen van haar familie te ontwarren. Het enige aanknopingspunt dat Ada heeft, is een vijgenboom die in de achtertuin groeit.
In de pers:
'Balsem voor de ziel in beklemmede tijden.' David Mitchell
'Elif Shafak is een unieke en krachtige stem in de wereldliteratuur.' Ian McEwan
De pers over 10 minuten en 38 seconden in deze vreemde wereld:
'Een schitterende, troostrijke roman. *****' de Volkskrant
'Hartverscheurende, maar ook troostrijke roman. *****' De Limburger
'Shafak schildert in woeste streken een levendig en hoopvol portret van een clubje kleurrijke overlevers in de steegjes van Istanbul.' VPRO
Dit boek schaart zich bij mijn absolute favorieten!
Het nieuwe boek van Shafak is een literaire parel. Ze vertelt het verhaal van Kostas en Dephne, een Griekse-Cyprioot en een Turkse-Cyprioot op Cyprus, die verliefd op elkaar worden. Wanneer in 1974 de Turkse invasie begint, valt niet alleen het eiland maar ook hun liefde noodgedwongen uiteen. Pas vele jaren later treffen beiden elkaar en nog steeds heeft de oorlog een voortdurende invloed.
Elif Shafak is er wederom in geslaagd om een indrukwekkend verhaal met interessante karakters neer te zetten. Een boek over verlies en hoop, over elkaar verliezen en opnieuw vinden, over kijken naar de toekomst en het eren van het verleden. Tot tranen toe geroerd, ik hou van dit boek!
Shafak is de meest gelezen Turkse schrijfster. In dit boek schrijft ze heel mooi over liefde, zoals van Kostas en Defne, tussen de twee eigenaren van De Blije Vijg, maar ook over de rouw om Kostas' latere vrouw, of over het overgeërfde verdriet van dochter Ada.
Daarmee beschouwt de auteur grote thema's als verschillen in afkomst, religie, homofobie, vrijheid. Niet voor niets staat ze met haar progressieve boodschap op gespannen voet met de Turkse autoriteiten. Ik heb altijd het gevoel dat ze het opneemt voor de buitenbeentjes, zoals ze ook deed in haar vorige roman 10 minuten en 38 seconden in deze vreemde wereld. Ze legt verborgen verdriet bloot om veerkracht en vooruitgang te bereiken. En dat doet ze in de vorm van een prachtig verhaal met zwierende zinnen en rake observaties. Laat je meevoeren naar het Eiland van de verdwenen bomen!
