In een tijd waarin maatschappelijke tegenstellingen en socialeongelijkheid op de voorgrond treden, klinkt een sterke roep ommeer empathie. Van Barack Obama en Angela Merkel tot JesseKlaver – velen beschouwen het menselijk vermogen zich in televen in anderen als stuwende kracht voor moreel handelen eneen probaat middel tegen onverschilligheid. Maar is empathiealtijd goed? Op het niveau van de persoonlijke verhoudingen iszij wenselijk, maar empathie is geen wondermiddel waarmeewe alle maatschappelijke problemen kunnen oplossen. Een zekereonverschilligheid is gewenst en soms zelfs bittere noodzaak.In Het empathisch teveel neemt Ignaas Devisch de lezer, uitgaandevan voorbeelden uit het actuele maatschappelijke debat,mee in de geschiedenis van het denken over empathie. Hij daagtons uit na te denken over ons mensbeeld: schuilt in ieder mensbehalve een vriend niet ook een schurk?