Door polarisatie wordt de kloof tussen burger en ambtenaar steeds groter. De ambtenaar van vandaag heeft nieuw vakmanschap nodig in de vorm van luisteren, verbinden en moedig handelen.

Aan een keukentafel zit een inwoner die al maanden wacht op een woningaanpassing. Hij is boos, moe van het bellen, klaar met ‘de overheid’. Tegenover hem zit een ambtenaar die al weken met drie verschillende afdelingen belt om precies dit voor hem geregeld te krijgen. Beiden hebben gelijk. En toch zien ze elkaar niet.

Deze onzichtbare kloof staat centraal in Het gezicht van de overheid. De ambtenaar van vandaag heeft nieuw vakmanschap nodig in de vorm van luisteren, verbinden en moedig handelen in het grijze gebied tussen beleid en uitvoering.