Xander van Uffelen
Het grote graaien

25 jaar "exhibitionistische" zelfverrijking in kaart gebracht

Woedend kwam de directeur van een groot Nederlands bedrijf het kantoor
van zijn salarisadviseur binnen met het jaarlijkse lijstje salarissen
van topbestuurders in zijn hand. "Waarom sta ik pas op de zeventiende
plek?" Een jaar later zag deze directeur zijn salaris en bonussen fors oplopen.
De Volkskrant schrijft al vijfentwintig jaar over de inkomens van bazen bij
grote bedrijven. Maar de openheid over geld heeft niet geleid tot loonmatiging.
Sterker nog, de inkomens zijn na de eeuwwisseling alleen maar
harder gestegen.
Het grote graaien geeft een verklaring voor de ongebreidelde salarisstijgingen,
belicht de geldlust van managers, schetst de onmacht van politici en
ontmaskert de argumenten om de loongolf te vergoelijken. De grootste
salarisrellen van de afgelopen kwart eeuw komen aan bod: die van Philips-
baas Cor Boonstra tot babyvoedingverkoper Jan Bennink. Maar er is
ook kritiek op de terugkerende volkswoede en de rol van de media en het
bevat een zoektocht naar een oplossing voor het slepende salarisconflict
dat Nederland dreigt te ontwrichten.