Terwijl de gothic novel floreerde in de Engelse, Amerikaanse, Duitse en Franse literatuur, lijkt de Nederlandse literatuur zich tot diep in de twin-tigste eeuw te hebben onthouden van dit omstreden genre. Weliswaar ver-schenen er de nodige vertalingen, maar oorspronkelijk Nederlands werk lijkt binnen dit genre nagenoeg non-existent.
In deze inleidende studie wordt de stelling verdedigd dat deze situatie ver-andert tijdens de jaren vijftig van de vorige eeuw. Aanvankelijk eigenen vooral Willem Frederik Hermans en Gerard Reve zich literaire strate-gie en motieven uit de gotieke traditie toe, later volgen onder anderen Hella Haasse, Helga Ruebsamen, Renate Dorrestein, Vonne van der Meer, Frans Kellendonk, Thomas Rosenboom en Herman Franke. De Nederlandse literatuur maakt in dit opzicht deel uit van een omvangrijke internationale trend.
Rosemarie Buikema is hoogleraar Kunst, Cultuur en Diversiteit aan de Universiteit Utrecht en wetenschappelijk directeur van het Graduate Gender Programme aldaar.
Lies Wesseling is universitair hoofddocent aan de Faculteit der Cultuur-en Maatschappijwetenschappen van de Universiteit Maastricht.