Een amateurtoneelgezelschap is aan het repeteren om het toneelstuk Salomé van Oscar Wilde op te voeren. De profeet van de romantitel is dus Johannes de Doper. De ambitieuze regisseur heeft stress, onder andere omdat hij nog een hoofd zoekt dat als rekwisiet kan dienen bij de sluierdans van Salomé. Daarnaast ervaart hij nog steeds de ballast van een roerig persoonlijk verleden en bestaat het tableau de la troupe uit een verzameling kleurrijke karakters, zoals een Poolse nachtclubdanseres, een mislukte CliniClown en een rigide christenfundamentalist. De handeling is een gevarieerde reeks uitvergrote scènes van afwijkend gedrag, die vaardig beschreven worden. De gebeurtenissen worden verteld met een mengeling van ironische zwarte humor en oprecht mededogen. De auteur geeft op deze wijze een grotesk beeld van het leven in een kleine stad. De première van de voorstelling vormt de ontknoping van de spanning die in meerdere verhaallijnen met vaart is opgebouwd. Er is sprake van veel zinloos lijden, met een glimp van vergelding aan het eind. Derde roman van auteur Willem Bux. In 2015 debuteerde hij met 'Het elftal dat de mist inging'*, in 2016 verscheen 'Het meisje dat Het Kanaal overzwom'**.