In 'Het hoogfatsoen van Herr Feuer' beschrijft Cissy van Marxveldt haar kantoortijd in de jaren 1920 bij een Duitse werkgever.Het was op een Donderdagavond, dat ik in de krant een opvallende, dik-zwart omlijnde advertentie las: Groot Handelskantoor vraagt geroutineerde correspondente, bekend met typewriten en stenografie. Salaris f 60.- per maand. - Ik werkte toentertijd op een hongerloontje van vijf en dertig en dus leek zestig gulden me een ongehoorde som. Toen ik uitgerekend had, wat ik dan per maand zou kunnen overhouden, schreef ik op de prachtaanbieding, terwijl ik me voor geroutineerd uitgaf, wat ik niet was. En twee dagen daarna kwam er een getypte briefkaart, die me verzocht Zondagavond om 8 uur ‘aan de privéwoning van onze heer Directeur’ te komen en die onderstempeld was: N.V. v/h Feuer & Co.Nu had ik zeer veel wijze lessen van huis meegekregen en de nasmaak daarvan gaf aan ‘privéwoning’ een verdacht tintje. Als het eens... je hoorde van zovéél rare dingen, maar het alwetende telefoonboek gaf onder Noord 15-zoveel de N.V. v/h Feuer & Co., wat me geruststelde. Dus stapte ik op een warme Juli-Zondagavond naar de privé-woning, terwijl ik trachtte op te halen wat er nog van Duits - de naam Feuer zei genoeg - in mijn hersenen was blijven hangen. Ik was net bezig met het befaamde meervoud van Dach, Dorf, Ei, Fass enz., het zou me kunnen te pas komen, toen ik aan kwam bij No. 17, waar een groot porceleinen naambord den volke verkondigde, dat daar woonde: Hermann Feuer.