Het eigendomsvoorbehoud is voor Nederlandse leveranciers de meest verstrekkende vorm van zekerheid. Het biedt de leverancier bij wanbetaling door diens afnemer de mogelijkheid zijn eigendom te revindiceren en in geval van een faillissement te separeren. De leverancier die zich het meest omvattende recht voorbehoudt, heeft een sterkere positie dan de schuldeiser met een persoonlijk recht of een beperkt recht.In de internationale handelspraktijk is deze sterke positie minder vanzelfsprekend. Hoewel sommige rechtssystemen verderstrekkende vormen van zekerheid bieden, die bijvoorbeeld na zaaksvorming blijven bestaan op vervaardigde eindproducten, hebben andere systemen moeite een naar Nederlands recht tot stand gebracht eigendomsvoorbehoud in volle omvang in te passen in het systeem. Het gevolg kan zijn dat het Nederlandse eigendomsvoorbehoud in het buitenland in het geheel niet geldt, niet inroepbaar blijkt te zijn tegenover schuldeisers van de afnemer of de rechtsgevolgen van een beperkt recht krijgt. In het omgekeerde geval kan een naar buitenlands recht tot stand gebracht eigendomsvoorbehoud op dezelfde wijze voor verrassingen zorgen indien het moet worden uitgeoefend in het Nederlandse systeem.Dit boek biedt een praktische handleiding voor juristen en alle anderen die willen anticiperen op deze verschillen. Het besteedt aandacht aan de grondslagen en karakteristieken van het eigendomsvoorbehoud in het Nederlandse, Belgische, Duitse, Engelse en Franse materiële recht, alsmede aan het internationaal privaatrecht in die landen. Het brengt de wisselwerking tussen het materiële goederenrecht en het internationaal privaatrecht van de betrokken landen in kaart. De vele praktijkvoorbeelden waarin de regels worden toegepast op de verschillende vormen van het eigendomsvoorbehoud in situaties van import en export helpen de lezer op weg in deze complexe materie.Alle auteurs zijn verbonden de Rijksuniversiteit Groningen.