Binnen het Koninkrijk der Nederlanden is (voor Nederland) een vrijwel onbekend rijksrechtsgebied; het interregionaal strafrecht (geldt met name voor de Nederlandse Antillen en Aruba). De Europese Unie streeft naar een gezamenlijke Ruimte van Vrijheid, Veiligheid en Recht. Door de algemene erkenning van rechterlijke uitspraken en bevelen, zoals het Europees aanhoudingsbevel en het Europees bewijsverkrijgingsbevel, is die gezamenlijke ruimte een belangrijke stap dichterbij gekomen. Weinigen realiseren zich echter dat het Koninkrijk der Nederlanden sinds 1954 al over een dergelijke ruimte beschikt, of liever: uit een dergelijke ruimte bestaat. Pas de laatste jaren is een duidelijke tendens waarneembaar om frequenter gebruik te maken van de mogelijkheden, die deze ‘vrije ruimte’ aan de justitiële autoriteiten biedt. Hoe vaker het systeem wordt toegepast, des te scherper worden ook de beperkingen zichtbaar. Dat maakt het extra belangrijk om te weten, hoe de regeling binnen het Koninkrijk eigenlijk werkt. Ofschoon dit typisch een vraag is vanuit de praktijk, heeft zij ook een dogmatische dimensie. Dit boekje bevat een historisch georiënteerd overzicht van de weinige thans geldende regels en de daarover bestaande jurisprudentie. Verder worden de in de literatuur verdedigde opvattingen besproken en suggesties gedaan hoe waargenomen problemen kunnen worden opgelost. Het is vooral bedoeld als een hulp in de dagelijkse praktijk, maar moet ook de weg effenen voor de verdere ontwikkeling van het recht.