Een nieuwe ster aan het poëtisch firmamentLeeft een lichaam nog als het alleen maar naar een beeldschermstaart? Wat glinstert er tussen de ruïnes van de eenentwintigsteeeuw? Dat onderzoekt Maxime Garcia Diaz in deze spetterendedebuutbundel. Haar associatieve gedichten kronkelen, bedwelmen,ontregelen, en wortelen diep in het digitale, het feminieneen het hedendaagse. Flarden van nieuwsberichten vermengenzich met academische theorie en uitgestorven webpagina’s uitde jaren nul. In haar poëzie worden grenzen poreus – tussenlichamen, talen, stemmen – en is alles onzuiver.Het is warm in de hivemind is als een analoog internet, een papierenweb, een bloederige rotzooi van popcultuur, ondodeURL’s en meisjeslichamen. Een bruisend poëtisch debuut waarinde taal welig tiert, over fantasie, gekte, woede, angst, en eenspookachtige revolutie. Deze meerstemmige, meertalige maelstromlijkt nog het meest op het internet zelf: grillig, gevaarlijken vol van een duistere en vreugdevolle overvloed.