De dromerige Hazel heeft veel zin om te beginnen op de middelbare school, maar vanaf dag één hoort ze er niet echt bij. Gelukkig kan ze na schooltijd met haar jongere buurmeisje Cato naar hun geheime verzorgpony. Als Hazel beseft dat anderen dat kinderachtig vinden, houdt ze Cato op afstand. Ze voelt zich eenzaam en ook haar schoolwerk gaat niet geweldig. En dat terwijl de leraren juist héél veel van haar verwachten, omdat haar vader een beroemde dichter is.
Hazel schrijft alles wat ze over de middelbare leert op in haar dagboek. Ezelsbruggetjes bijvoorbeeld, maar ook tips om in een goed blaadje te komen bij de leraren. En als ze erachter komt hoe goed ze kan zingen, ontdekt ze dat de middelbare school eigenlijk best leuk is!