De rode draad in dit boek is de evolutionaire ontwikkelingsgang die tot de mens heeft geleid. In de loop daarvan neemt de kwetsbaarheid van levende wezens rechtevenredig toe met hun intelligentie. Met de mens is die kwetsbaarheid dusdanig bepalend geworden voor zijn overlevingskansen dat hij een â tweede natuurâ om zich heen heeft gebouwd om zich te handhaven â cultuur noemen we dat. Maar de mens betaalt zijn intelligentie met een hoge prijs, die eruit bestaat dat hij zich bewust is van eigen sterfelijkheid. Dit vormt de kern van zijn zelf. Zijn bestaan draait erom hoe betekenis te geven aan een leven in het teken van de eindigheid. In de loop der tijd heeft de mens hiervoor verschillende vormen gevonden. Met de toenemende globalisering komen deze met elkaar in botsing en wordt de vraag urgent wat mensen tot elkaar kan brengen. Hoe meer wereldwijd de aard van de bedreiging is, des te sterker de noodzaak tot mondiale samenwerking te komen. Om die een kans van slagen te geven, zal er een globaal mensbeeld gevormd moeten worden waarin het bewustzijn van de mens geworteld is in het eigenlijke bestaan van het individuele zelf en niet in het oneigenlijke bestaan van de sociale identiteit.