In dit unieke boek staan de afscheidsbrieven centraal die ter dood veroordeelde verzetsstrijders in de Tweede Wereldoorlog schreven aan hun familie en vrienden. Ze zijn de laatste, meest intieme en soms wanhopige groet aan de achterblijvers en vormen een aangrijpende getuigenis van de laatste maanden, weken of uren van deze gedetineerden, zwevend tussen hoop en de voltrekking van het vonnis.

Els Naaijkens plaatst de brieven tegen de achtergrond van de briefschrijvers zelf: wie waren zij, wat hadden ze gedaan en uit welke motieven handelden ze? Ook belicht ze het gevangenisleven. Hoe gedroegen de gevangenen zich in deze extreme omstandigheden? Waaruit putten ze kracht en troost?

Met dit boek worden deze brieven, ruim zeventig jaar na de Tweede Wereldoorlog, openbaar en kunnen ze een plaats krijgen in onze herdenkings- en herinneringscultuur. Een belangrijk boek over het maken van morele keuzes en de gevolgen daarvan, dat ons een spiegel voorhoudt en tot nadenken stemt.