In de jaren 1947-1976 werd aan zwangere vrouwen die een of meerdere miskramen hadden gehad het middel DES (di-ethylstillbestrol) voorgeschreven. Het zou de kans op een volgende miskraam kunnen verminderen, maar dat was niet het geval. Vrouwen die DES gebruikten, kregen kinderen met gezondheids- en vruchtbaarheidsproblemen.De moeder van Mieni Westerink, de schrijfster van dit boek, kreeg twee miskramen. Ze kreeg bij haar daaropvolgende zwangerschap, ze was toen zwanger van Mieni, negen maanden lang DES voorgeschreven door een gynaecoloog. Dat had grote gevolgen, tijdens de puberteit, maar ook later, toen Mieni heel moeilijk zwanger kon worden. Uiteindelijk lukte dat wel, maar haar zwangerschappen verliepen uitermate moeizaam. In dit boek beschrijft ze, wat dat voor haar betekende. Behalve lichamelijke problemen, had ze ook ernstige psychische problemen, die niet alleen te maken hadden met het feit dat ze een DES-dochter is. Ze beschrijft hoe ze leert, daarmee om te gaan en te genieten van wat wel kan.Een openhartig en inspirerend verhaal over de ernstige gevolgen van het slikken van het DES-hormoon, psychische problemen en de weg naar herstel. Ook interessant voor vrouwen met vergelijkbare zwangerschapscomplicaties die géén DES-dochter zijn.Mieni Westerink schreef eerder het boek Herstel na dertien jaar overleven in de psychiatrie, een verhelderend boek over haar ervaringen in de psychiatrie