De schipper:Het water van de gracht is grijsAls de oogen van de schemering -Ik neurie steeds op een'dre wijs:Lieveling, lieveling -De schippersmaat:Ik die de witte zeilen hijschZit op het groote roer en zing -Het leven is een vreemde reis,Ons hart een donker ding -De schippersvrouw:Ik weet dat ik niet veilig reisAls niet de witte vreemdelingVoor de boot uit naar 't paradijsOver het water ging -Martinus NijhoffWie op reis gaat heeft een bestemming voor ogen, zoekt een route en bedenkt: dat en dat wil ik zien. Maar hoe planmatig de reiziger ook te werk gaat, altijd zullen er onverwachte en verrassende dingen gebeuren.Met de levensreis is het anders. Op een door de Schepper gegeven moment bén je er. Je kunt nog niets en anderen regelen alles voor je. Mensen praten over jou, over je hoofd heen.Gaandeweg ga je denken en meebeslissen. Je leert jezelf een beetje kennen, gaat plannen maken en routes uitstippelen. En dan, na verloop van tijd, sta je als schipper op je eigen dek. Er zijn een paar zekerheden maar wat kun je een tegenwind krijgen. In je leven kunnen zich de vreemdste en meest onverwachte dingen voordoen. “Het leven is een vreemde reis.” Zeg niet dat het niet waar is. De schippersmaat is het met hem eens. En voegt er aan toe: “Ons hart een donker ding.” Zeg niet dat het niet waar is: je hart ís een donker ding. Wie kan altijd zijn diepste zelf, zijn innerlijk, zijn leven doorgronden?In dit boekje wat gedachten en overpeinzingen over wat me reizenderwijs bezighield en boeide en verontruste. En over wat er zich in je hart – dat donker ding – afspeelde.Leven is reizen in den vreemde. Moeilijk vaak. Maar ondoenlijk zou het zijn als niet de witte vreemdeling voor je uit ging en de weg wees.Dit boekje bevat artikeltjes die tamelijk recent geschreven zijn maar ook uit vroegere tijd.