Het is voor de meeste mensen in deze tijd onmogelijk om uit eigen waarneming steekhoudende mededelingen te doen over het leven na dit leven en de voorbereiding op een nieuwe incarnatie. Wij kunnen slechts kennis nemen van wat die zeldzame en uitzonderlijke personen mededelen die dat, naar het schijnt, wél konden. Juist omdat de toetsbaarheid van de mededelingen aan eigen ervaringen voor de normale mens nagenoeg ontbreekt, is de vraag of er een interne consistentie van het geheel van deze berichten aanwezig is, een belangrijk toetsingscriterium. Er moet een in zichzelf sluitend totaalbeeld ontstaan, waarin de verschillende facetten of aspecten elkaar ondersteunen. Zonder daarbij andere bronnen te verwaarlozen, is in dit boek gekozen voor wat Dante Alighieri en Rudolf Steiner over dit thema hebben medegedeeld. Historisch gezien staan deze zegslieden zeshonderd jaar van elkaar af, respectievelijk veertiende eeuw en twintigste eeuw. Ook het taalgebruik is zeer verschillend. Dantes taal is beeldend en poëtisch-dramatisch. Rudolf Steiners mededelingen zakelijker en begripsmatig. Op het eerste gezicht leek het haast onmogelijk om beide bronnen op elkaar te betrekken. Bij nadere beschouwing bleken ze toch op wezenlijke aspecten verrassend goed overeen te stemmen. Daardoor worden beide bronnen geloofwaardiger, omdat zij op heel verschillende wijze klaarblijkelijk een zelfde werkelijkheid beschrijven. Het leven na dit leven is een op zichzelf staande, los leesbare voortzetting op de eerder bij Christofoor verschenen lezingencyclus Levensloop en lotsbestemming.