Dit boek is eigenlijk begonnen met aantekeningen maken. Dit deed ik vanaf het moment dat ik wist dat ik zwanger was. Ikzelf miste dit stukje in mijn leven, de zwangerschap, mijn geboorte, mijn eerste twee levensjaren.
Toen wij het vermoeden hadden dat ons kind niet in orde was ben ik doorgegaan met aantekeningen maken, wat ik nog steeds doe. Gert is inmiddels 17 jaar.
Ik heb door deze aantekeningen dit boek kunnen schrijven. Ik denk dat veel mensen er wat aan kunnen hebben, de ups en downs, de ontwikkeling, wat er verder allemaal op je pad komt, de acceptatie en ga zo maar door. Kortom een hele realistisch verhaal over mijn wonderbaarlijke autistische zoon Gert. Lees het maar.