RAAMSDONKSVEER - Oude auto’s, het is en blijft een onderwerp waarover dikke boeken worden geschreven. In het juist verschenen ’Het lot van de Slapende Schoonheden’ (De Alk, ISBN 9789060133026, €32,50) onderzoeken de Nederlanders Ard en Arnoud op de Weegh samen met de uit Duitsland afkomstige Kay Hottendorff wat er eigenlijk geworden is van de midden jaren tachtig ontdekte, maar daarna spoorloos verdwenen collectie oldtimers van de Fransman Michel Dovaz. Een boek dat boeiend is van begin tot eind en prachtig geïllustreerd. Eigenlijk worden er in het boek van het drietal auteurs twéé verschillende onderwerpen behandeld. Enerzijds is dat inderdaad een speurtocht naar en een dan 60 oldtimers (waaronder in totaal omschrijving van de meer 21 Bugatti’s, 9 uiterst zeldzaam) die de inmiddels 80-jarige Fransman Michel Dovaz tussen 1948 en midden jaren ’70 verzamelde en in die periode gewoon op zijn boerderij in Villemaréchal, 100 km onder Parijs, stalde. Anderzijds (en daarmee begint het boek) is het echter niets meer of minder dan een eerherstel voor Dovaz zélf. Die kreeg na de ontdekking van zijn verzameling in 1983 door fotograaf Herbert Hesselmann de volledige klassieke autowereld over zich heen, omdat hij de vele waardevolle en zeldzame auto’s verwaarloosd zou hebben en ze al roestend ten onder zou laten gaan. De schrijvers schetsen een ander beeld. Michel Dovaz is in hun ogen juist een bevlogen autoliefhebber, die geen afscheid van zijn favoriete auto’s kan nemen en ze daarom gewoon thuis bewaart. Niet dat ze iedere dag worden gepoetst, maar het merendeel staat goed beschermd opgeslagen en is uiteindelijk ook weer grotendeels in oude glorie hersteld. Dovaz krijgt ook enorm spijt van het feit dat hij (voor 2000 Duitse marken) toestemming geeft om de auto’s te fotograferen. Ondanks toezeggingen dat zijn identiteit geheim blijft, is snel bekend waar de collectie staat, wat resulteert in diefstal en bedreiging. Ook de fiscus weet hem snel te vinden, want de collectie vertegenwoordigt een vermogen en er volgt een dikke aanslag. Mede daarom besluit Dovaz in 1990 het grootste deel van zijn verzameling, waaronder de negen zeldzame Bugatti’s, te verkopen. Hij had dat waarschijnlijk nooit gedaan wanneer hij toen al had geweten dat zijn tegen de Franse belastingdienst aangespannen proces glansrijk zou worden gewonnen. In de rest van het 160 pagina’s dikke boek wordt, zoals de titel aangeeft, het lot van de Slapende Schoonheden omschreven. Alle auto’s van Michel Dovaz, verkocht of nog in zijn bezit, worden minutieus omschreven en er wordt uitgezocht wat er precies mee is gebeurd. Behalve alle 21 Bugatti’s gaat het daarbij om vele Lancia’s, Alfa’s, Ferrari’s, een Maserati, Rolls-Royce’s, Bentley’s, Jaguars en Aston Martins. Maar ook van zijn Citroën 2CV en Volkswagen K70 kon Dovaz geen afscheid nemen. Opvallend: hij was naast Bugatti-liefhebber vooral ook fan van Italiaans en Engels materiaal, Duitse auto’s konden hem grotendeels gestolen worden. Uit eigen land figureren ook nog een Panhard & Levassor uit 1936, een vijftiger jaren Panhard Dyna en twee Citroëns. De verhalen zijn prachtig geïllustreerd met materiaal van voor en na het vele restauratiewerk en waar mogelijk worden de nieuwe eigenaars genoemd. Het voorwoord in het boek is geschreven door Michel Dovaz zelf, inmiddels al decennialang een gerespecteerd Frans vinoloog, waardoor de lezer een duidelijk inzicht krijgt in de beweegredenen van deze mystieke verzamelaar van klassieke automobielen.