De middelbare school is het ergste wat je in een gemiddeld westers bestaan kan overkomen. Leraren zijn gek, lui, saai, vies, snappen niet dat je ’t niet snapt of regeren met ijzeren vuist. Routineus raffelen ze hun lesje af of proberen wanhopig orde te houden. Nuancering is zinloos, want in ‘Het Martelinstituut’ gaat het om de beleving van een adolescent. En het feit dat we het hier over twee middelbare scholen aan het einde van de jaren ’60 en begin jaren ’70 van de vorige eeuw hebben, geeft aan dat de mythe van de ‘goeie ouwe tijd’ niet bestaat.