Bijzonder zijn de momenten dat zowel schilder als model het hebben over "hem", de auteur, hun bedenker, en zo dit album een extra dimensie geven.

Je wéét welke richting het verhaal uitgaat, maar Baudoin past de puzzelstukken met overdachte bewoordingen aan elkaar. Bovendien schildert hij dit alles in een verrassend levendig kleurenpalet, dat vooral toont dat hij zich op zijn leeftijd niet te oud voelt om nog nieuwe dingen uit te proberen.

Baudoin biedt voortdurend stof om over na te denken, of om een dialoog mee aan te gaan. Hij daagt je uit.

Opnieuw poëtisch, lyrisch, persoonlijk, artistiek, inderdaad, maar bij momenten ook aan de zweverige kant.

Grafisch is Het model vuurwerk. Eindelijk lijkt Baudoin het inkleuren te hebben bedwongen. De tekeningen variëren van netjes ingekleurde versies van zijn sublieme zwart-witstijl tot pure aquarel; van vaag naar gedetailleerd. Daardoor kijk je je ogen uit.