‘Mannen zijn mietjes.’ ‘De samenleving is gefeminiseerd.’ Niet alleen tv-reclames en populaire bladen, ook filosofen en zelfhulpgoeroes nemen steeds vaker stelling tegen de moderne man. Die zou onverantwoordelijk zijn, onzeker en overgevoelig. En daar zit de samenleving niet op te wachten. Volgens deze opvattingen moet de man terug naar zijn wortels, zijn onverschrokken kern. Maar bestaat die kern eigenlijk wel? Schuilt er werkelijk een jager of een Tarzan in elke man?
In Het onbehagen van de man maakt Dylan van Rijsbergen korte metten met romantische manbeelden, zoals de eenzame cowboy op zijn paard of de hiphop-pimp omringd door zijn ho’s. Na een rondgang langs mannelijkheidsidealen wordt duidelijk dat er niets veranderlijkers is dan de man (of het moet de vrouw zijn). In een dynamische samenleving is ouderwets machismo eerder een last dan een zegen.

Dylan van Rijsbergen (1975) is historicus, publicist, weblogger en manager in de mediawereld. Hij was een van de oprichters van de progressieve denktank Waterland. Met Brechtje Paardekooper schreef hij het manifest Slow sex. Een erotisch beschavingsoffensief.