Het Amsterdamse Oosterdok was oorspronkelijk een met palen omgeven deel van het IJ, waarbinnen zeeschepen veilig konden liggen en waar de kostbaarheden van de Oostindiëvaarders werden overgebracht naar de VOC-pakhuizen. Op het 17de-eeuwse eiland Kattenburg kreeg de admiraliteit een vaste plaats. Het eigenlijke Oosterdok ontstond in 1832 door de aanleg van de Oosterdoksdam, waardoor de haven geen last meer had van het getij van de Zuiderzee. Met de opening van het Noordzeekanaal beleefde het dok zijn glorietijd als drukbezochte zeehaven.Door de eeuwen heen drong de stad zich steeds verder op. Het water van het huidige Oosterdok wordt omringd door een curieuze verzameling historische gebouwen en moderne architectuur. De meest ingrijpende verandering was wel de aanleg van de IJ-tunnel, waardoor het dok zijn economische functie verloor en verwerd tot decor van de nieuwe entree van de stad. Temidden van alle drukte en nieuwbouw hield het verleden echter stand. Deze bijzondere uitgave verschijnt ter gelegenheid van het feit dat een groep enthousiaste eigenaren van historische vrachtschepen 25 jaar geleden de oostelijke tunnelpier tegenover het Scheepvaartmuseum kraakte en er met 20 varende monumenten de Museumhaven vestigde. Dit boek vol verhalen, anekdotes, tekeningen en foto’s vormt een waardevol document over het eeuwenoude dok, over de oorsprong van de welvaart van de stad en over hoe karakteristieke monumenten en moderne stadsontwikkelingen kunnen samengaan.