In 'Het oude deuntje' lopen twee mannen op leeftijd elkaar tegen het lijf: Tol, orgeldraaier, en zijn oude kennis Peereboom. Ze gaan erbij zitten om een sigaret te roken - of tenminste, om daartoe een poging te doen - en halen herinneringen op - of, tenminste doen daartoe een poging. Al keuvelend reiken ze, tevergeefs, naar het verloren paradijs van hun jeugd. Eind goed, al goed: de maan is een waan, de vooruitgang is wetenschappelijk en gelukkig kom je elkaar een keertje tegen. Achter de hilarisch-nuchtere tweespraak van Tol en Peereboom opent zich een wereld van onbegrip, opgespannen tussen de zorgeloosheid van de jeugd en de vergeetachtigheid van de ouderdom.
Robert Pinget [1919-1997], de origineelste schrijver van de Nouveau Roman, heeft een rijk oeuvre op zijn naam staan. 'Het oude deuntje' is - in zijn beknoptheid, uitgekiende timing en humor - Pinget op zijn best.
Uit het Frans vertaald door Maaike van den Hoek, van een interessant nawoord voorzien door Rokus Hofstede. 'Het oude deuntje' is deel 16 in Voetnoots serie 'Perlouses'.