Met de Tijdopener hadden we Ravian achtergelaten in de straten van Parijs, hij was weer een kind geworden. We vinden hem nu terug met een peuk in zijn mond, aan de toog hangend, blut, ongeschoren en verdikt. Tussen de twee momenten, vindt een ramp plaats, een groot ongeluk in het tijdruimtecontinuüm. Mézières en Christin vertellen al meer dan vijftig jaar lang verhalen over Ravian en… een echte held sterft nooit, dus sommige auteurs mogen, met de zegen van de twee makers, hun eigen avontuur schrijven van Ravian en Laureline. Eén voorwaarde: het moet een uitzonderlijk album zijn, in alle betekenissen van het woord. En dat is zeker het geval met dit opus, van de hand van Manu Larcenet, een waanzinnig grappig en niet te missen album.