De westerse fascinatie voor China heeft in zeven en een halve eeuw
een veelheid aan positieve en negatieve beelden opgeleverd die één
ding gemeen hebben: ze zeggen meer over de westerling dan over het
immense Rijk van het Midden. China werd onder meer gezien als een
utopische staat, een rijk van wijsheid en schoonheid, een summum van
achterlijkheid en wreedheid, een arbeidersparadijs en een bedreiging
voor de westerse beschaving. Deze studie belicht de ontwikkeling van
die beeldvorming, de vertekeningen die erin optraden en de zeer
gevarieerde weerslag daarvan in de Nederlandstalige literatuur. Van
Joost van den Vondel tot Lulu Wang.