Het Primitieve Perspectief is een bundel mini-essays en fragmenten en het vervolg op de zwarte dialectiek van het fragmentarische Nachtspalk waarin René Oto het noorden van de Filosofie en de moderne Waanzin verkent. Van het Mexico van Antonin Artaud naar het neoprimitivisme van John Zerzan. De vraag die gesteld wordt is of de wereld aan haar eind is en dat we met de a.s. Kollaps van de civilisatie moeten terugkeren naar een wereld van jagers en verzamelaars. Het is een pleidooi voor een politiek van woede en dromen.Wouter Kusters over Nachtspalk: "In plaats van nederig te erkennen dat de waanzinnige wakker moet worden uit zijn nachtmerrie, onderzoekt Oto de droom binnen die nachtmerrie, de droom of illusie van werkelijkheid, en prikt deze door. In dit onderzoek dringt Oto als vanuit een vuurtoren door in de Matrix van de werkelijkheid."