Het Reeuwijkse land
Het gebied van Reeuwijk en omstreken is nationaal bekend vanwege de Reeuwijkse plassen. Die plassen zijn echter niet zomaar ontstaan en hetzelfde geldt voor het overige landschap.
Aan de ene kant lijkt de geschiedenis van het landschap op die van de rest van het Groene Hart. Aan de andere kant kreeg het gebied door de specifieke ligging met andere ontwikkelingen te maken. Zo lag het eeuwenlang op de grens van Holland en Utrecht, wat leidde tot motteburchten, smokkelroutes en de Oude Hollandse Waterlinie. Het lag in de periferie van beide provincies, maar tegelijk centraal: alle verkeer tussen het duingebied en het oosten ging hierlangs. Daarnaast lag het vlakbij Gouda, dat lang tot de belangrijkste Hollandse steden behoorde. Maar de invloed van de stad pakte voor het omringende platteland niet altijd gunstig uit.
Het is bovendien een relatief klein gebied, gelegen tussen de Oude Rijn en de Hollandsche lJssel. Het afvoeren van overtollig water gebeurde zowel op de ene als op de andere rivier. Er waren heel wat molens, gemalen en molenvlieten nodig om dat goed te regelen. Het Reeuwijkse land is dus in meer opzichten 'opmerkelijk' te noemen. Over het ontstaan ervan, de veranderingen in het landschap en de bewoning door de eeuwen heen kunt u lezen in dit bijzondere boek.
Drs. J. Sophie Visser (1950) is oorspronkelijk scheikundige en studeerde later sociale geografie. Zij werkte lange tijd in de ICT. Sinds een aantal jaren houdt zij zich bezig met het cultuurhistorische landschap.