De gedichten gaan over dingen die om de hoek loeren. Over mensen die bij voorkeur in een veilig nest schuilen, tot hun schaal onvermijdelijk breekt en het leven zich in al zijn facetten toont.Blue pineBeetje bij beetje groeit ze als spitskoolZe slaat tegen een waaiend raamTekent gezichten uit twee stipjes en een boogHeel soms een puntje in het middenEen bol die bibbert tussen sparrenIk teken wensen op haar voorhoofd Zodat ze een leven leidt op de foorVerborgen in mijn schootMet draaitollen van koekjesdeegHanden van papier die feetjes doen zwijmelenEn toch blijft ze niet hier