Koos van Zomeren heeft zich met romans als Otto's oorlog en Het verhaal en met zijn boeiende autobiografie Een jaar in scherven een eigen plaats in de Nederlandse literatuur verworven. Daarnaast is hij als schrijver over de natuur een fenomeen op zich geworden. Zijn rubrieken in het NRC Handelsblad trokken sterk de aandacht; zijn boek over Uilen moest heel gauw worden herdrukt.Ruim een jaar lang deed Van Zomeren verslag van zijn omzwervingen in de natuur in de NRC-rubriek 'Het scheepsorkest'. De titel verwijst subtiel naar de muziek die de ondergang van de Titanic zo treurig-glorieus begeleidde. En het is bitter maar waar: de natuur wordt, hoe bezield iemand als Van Zomeren daar goddank nog over kan schrijven, wel degelijk bedreigd. Van Zomeren is er de man niet naar om met deze ondergangsdreiging te koketteren; toch speelt dit element wel steeds mee in zijn prachtig verwoorde natuurimpressies. Hij is zeer bij zijn onderwerp betrokken, maar hij is evenzeer betrokken bij de wijze waarop hij dit in woorden giet. Het is alsof hij de landschappen en dieren nog één keer zo helder, bezield en poëtisch mogelijk in beeld wil brengen:Over Een vederlichte wanhoop: * Wat is Nederland mooi, als Van Zomeren over een paar kleinigheden ervan schrijft. Het is als met enkele versregels de pracht van een hele literatuur kunnen suggereren. - Kees Fens in de Volkskrant Over Uilen:* Uilen is net als indertijd Een vederlichte wanhoop een heel mooi boekje. Het is jammer dat het zo dun is. Wat mij betreft kunnen zulke schetsen over vogels niet lang genoeg doorgaan. Van Zomeren heeft zulke mooie, rake formuleringen. - Maarten 't Hart in NRC Handelsblad