In een dure villawijk woont een tandarts genoegzaam en tevredenmet zijn mooie vrouw. In dezelfde provinciestad, in eeneenvoudige nieuwbouwbuurt, leeft een oorlogsweduwe methaar zoon.De vereniging Het Smalspoor onderhoudt als publieksattractieeen miniatuurspoorlijntje, compleet met locomotieven, rijtuigen,stadjes, stations, spoorwegovergangen, bruggen, enzovoorts,geheel in Madurodam stijl. De leden van de verenigingzetten zich met al hun hartstocht belangeloos in voor het oudevakmanschap. De kameraadschap onder elkaar voelt als eenwarme deken.Totdat een lid een brief krijgt waardoor alles verandert. Vanafdan krijgt Het Smalspoor een andere betekenis en lading. Eenspoor dat terugvoert naar het verleden en het bestaan doetwankelen.In deze tweede roman van Celeste Lupus speelt opnieuw deongewisheid in ieders bestaan, ook al lijkt het zoveel zekerhedente bieden. Het verhult zaken en dingen waarvan men geen weetkan hebben, totdat het zich aandient. Lotgevallen van doorsneestervelingen, beheerst door gebeurtenissen van vroeger, die hunschaduwen vooruit blijven werpen.