Nederland. Overspoeld door een grote storm. En dan wordt ook nog eens de premier vermoord. Loekie, Jacintho en Felix proberen de waarheid te ontrafelen. Het boek leest vlot en wordt afwisselend verteld vanuit het standpunt van 1 van de drie jongeren. Het gaat over een thema dat toch wel actueel is want zo een storm dat zou toch maar eens moeten gebeuren in de nabije toekomst. Maar het gaat natuurlijk niet gewoon over de storm. De storm is gewoon een leuk kader waarbinnen het echte verhaal zich afspeelt. Het verhaal is erg Nederlands. Het speelt zich daar natuurlijk af. Het taalgebruik is vaak erg Nederlands in de conversaties en ook veel van de personages hebben namen die je in Vlaanderen niet vaak hoort. Maar het is echt niet storend. Je waant je dan gewoon als lezer zelf bij onze noorderburen. De hoofdpersonages zijn tieners. Ze denken als tieners. Het boek is gericht op jongeren. Maar even goed te lezen als volwassene. Ik mocht dit boek lezen via Thrillers and more.

Toen wij voor de blog het aanbod kregen om de Young Adult 'Het verdronken land' van Olga Ponjee te lezen en te recenseren hield ik mij gelijk van harte aanbevolen. Ik had de aankondiging van het boek al voorbij zien komen bij de uitgeverij LetterRijn en wist toen al dat ik graag het verhaal wilde lezen. Dit kwam voornamelijk doordat bij het lezen van de achterflap tekst mijn gedachte uitgingen naar verhalen van mijn opa & oma rondom de watersnoodramp in 1953 waar zij toen middenin zaten. Tevens sprak het politieke aspect mij aan omdat dit iets is wat tegenwoordig heel erg aan de orde is en wereldwijd ernstige problemen geeft. Voldoende reden dus om het boek met nieuwsgierigheid te gaan lezen en te onderwerpen aan mijn kritische, toch eerlijke en respectvolle, recensentenblik. Vanaf de eerste pagina's merkte ik al dat het verhaal mij pakte. De gekozen bewoording, die goed past bij de jongeren hoofdpersonages en de YA doelgroep, leest moeiteloos en vlot door. De opdeling in hoofdstukken per karakter zorgen ervoor dat er geen verwarring ontstaat over wie zijn/haar belevingen je leest. Je leert in het begin eerst enigszins de belangrijkste karakters in het verhaal kennen voordat het geheel echt vaart krijgt. Ook al gebeurt er gelijk vanaf het begin genoeg. Het boek bevat behoorlijk wat laagjes die je als lezer sturen richting het nadenken over hedendaagse problematiek in de (wereld)maatschappij en milieuproblematiek van tegenwoordig aantikken ondanks het een fictief verhaal is. Daarom denk ik dat het boek ook goed geschikt is voor een ouder lezerspubliek naast de YA doelgroep van het desbetreffende genre. Nu lijkt het hierdoor misschien een ietwat droog verhaal maar dat is zeker niet het geval! Er zit voldoende afwisseling in van avontuur, spanning, verdriet, liefde en bedrog waardoor het boek geen één moment verveeld. Voor mijn gevoel verloor het verhaal naarmate het einde inzicht kwam wel iets van haar kracht. Het ging namelijk plotseling wel erg rap waardoor sommige gebeurtenissen niet geheel logisch op mij overkwamen of tot hun recht kwamen. Het leek wat afgeraffeld richting de laatste 20 à 30 pagina's, het had wat mij betreft nog wel wat uitgebreider en rustig beschreven mogen worden. Ook bevonden zich voor mijn gevoel hier en daar wat losse onderdelen in het verhaal die ik niet geheel conform de belangrijkste gebeurtenissen kon plaatsen. Hoe kwam het bijvoorbeeld dat bepaalde karakters geworden waren zoals ze nu zijn, waarom handelen zij zo? Aangezien het hierbij niet om de hoofdkarakters ging, namelijk niet de jongeren, maar toch personen die een grote rol spelen miste ik bij hen toch wellicht enige uitwerking of redenatie voor hun gedrag tegenover de anderen. Toch heb ik absoluut genoten van dit sterke YA-verhaal wat beangstigend genoeg ooit (of dichterbij dan wij denken) zomaar eens realiteit zou kunnen worden. Ik geef dit boek 3,5 tot 4 sterren.

Een groot deel van Nederland is nog niet zo lang geleden geteisterd door een vreselijke storm. Dijken zijn verwoest en hielden het water niet meer tegen. Dorpen en steden zijn weggespoeld, vele mensen en dieren omgekomen. Het gedeelte van Nederland dat nog geen wateroverlast heeft stroomt vol met vluchtelingen, die de nodige problemen met zich mee nemen. Onvoldoende huisvesting, niet genoeg voedsel, te weinig medicijnen. Hoofdpersoon Loekie is op haar voormalige, deels ondergelopen school, die niet meer in gebruik is. Er wordt een actie gehouden ten bate van de vluchtelingen. Ze is in de buurt van de aula, waar premier Berk onverwachts een woordje zou komen doen. Dat was niet bekend gemaakt, maar toch wisten mensen er van. Loekies moeder onder andere, zij pusht haar dochter om de premier wat vragen te gaan stellen. Maar op het moment dat ze haar telefoon richt op Emir Berk en haar eerste vraag stelt, wordt er geschoten. Loekie filmt zodoende onbedoeld de moord op de premier. Daarna is zij doelwit van de moordenaars die willen weten wat ze gezien heeft. Als ze op de vlucht slaat denkt ze eerst aan Joris, haar vriendje. Maar als ze hem een berichtje wil sturen toetst ze - per ongeluk? - het telefoonnummer in van haar vroegere buurjongen, Jacinto. Jacinto is op dat moment met zijn zusjes en ouders op weg naar Eindhoven, om het vliegtuig te nemen naar Curaçao. Als hij het berichtje leest, laat hij zijn familie achter, en rijdt naar Utrecht. Hij stuit op wanhopige en boze vluchtelingen, die hem tegen willen houden. Iemand redt hem en neemt hem mee naar Laag-Catharijne, een vreselijk oord, aangeduid door de overheid, waar mensen die geen andere vluchtmogelijkheid hebben, proberen in leven te blijven. Hij doet daar een vreselijke ontdekking. En dan is er nog een derde jongere, Felix, de zoon van een beruchte rechtse politicus. Felix wordt ontvoerd, maar hij begrijpt niet waarom. Deze drie jongeren gingen niet echt met elkaar om toen alles nog goed was, maar het ziet er nu al snel naar uit dat zij elkaar beter gaan leren kennen. Alle drie voeren zij op een eigen manier strijd tegen een partij waarvan ze eigenlijk niet eens weten wat die van plan is. Of überhaupt wie er allemaal bij horen. En zo weet de lezer dat dus ook niet. Lang blijft de twijfel bestaan wie er bij de goeden en wie bij de slechten horen! Hoe het zit wordt duidelijk in drie verhaallijnen, waarbij er steeds gewisseld wordt van vertelperspectief. Loekie is het meest aan het woord, zij is een vrij resolute jongedame die zich ogenschijnlijk niet zo veel aantrekt van wat anderen van haar denken. Een dystopische maar erg realistische roman voor jongeren, goed te lezen door ouderen. Er worden vraagstukken aan de orde gesteld waarop niet zo een-twee-drie een antwoord te geven is. 'Is de EU ons komen helpen? Heeft de storm het beste in ons naar boven gehaald? Doe toch niet zo naïef, meisje. We gaan elkaar aan stukken trekken over de laatste huizen, de laatste happen eten, de laatste medicijnen. En wie denk je dat de strijd wint? De mensen die lief samenspelen? Of de mensen die bereid zijn tot verschrikkelijke dingen?' Is Loekie inderdaad naïef? Bewijst immers de geschiedenis niet dat bovenstaande woorden waar zijn? Ze antwoordt: 'Ik heb nul beesten gezien. Alleen maar mensen die elkaar hielpen. Die mij hielpen, ook al kenden ze me niet.' Misschien zet dit boek lezers aan het denken. Zo niet, dan lees je een spannend verhaal over drie bewonderenswaardige jongeren. Het is een boek dat je niet makkelijk weglegt, steeds is er die cliffhanger waardoor je verder wil lezen. En de humor ontbreekt niet: 'Het was een meer. Een ondergronds meer dat zich voor hen uitstrekte. Er zaten ratten aan de waterkant, die tegen elkaar krijsten in het Algemeen Beschaafd Rats. Half in het water, half op de stenen lag een roeibootje, bij elkaar gehouden door touwtjes, spijkers en schietgebedjes.' Olga Ponjee (1983) schrijft boeken, films en games. In haar vrije tijd maakt ze historische kostuums en metselt ze muurtjes van baksteen.

'Het Verdronken Land' valt onder de genres Young Adult en Climate Fiction (Cli-Fi). De cover geeft een verkeerd beeld van het verhaal en lijkt meer op een kinderboek. Het duurde even voor ik in het verhaal kwam en in het begin moest ik even wennen. Dit heeft te maken met de drie verschillende perspectieven en hoe deze in relatie staan tot elkaar. Daarnaast moest ik ook wennen aan de schrijfstijl van Olga Ponjee. De schrijfstijl pakte me niet direct in. Er worden ook allerlei politieke spelletjes gespeeld. De intriges en geheimen worden realistisch neergezet en laten je nadenken over de huidige politiek. Het is wel even wennen aan alle politieke partijen en radicale groeperingen. De ramptoestand van Nederland is gruwelijk realistisch weergegeven en je kunt je precies voorstellen hoe het moet zijn in zo'n vluchtelingenkamp. Het geeft je het gevoel dat het 'kan' gebeuren. Het is Olga Ponjee gelukt om een realistische wereld neer te zetten. In het verhaal wordt de spanning goed opgebouwd. Soms vergeet je dat het niet echt is. Olga Ponjee is het gelukt om een realistische wereld neer te zetten in Het Verdronken Land.

'Het verdronken land' toont direct aan het begin een desastreus beeld van ons land. Na twee verwoestende watersnoodrampen staat de helft van Nederland onder water. Een totale chaos is het gevolg. Er is nauwelijks meer elektriciteit, onderdak of voedsel te vinden, er zijn veel doden gevallen en de grenzen zijn dicht. De enkeling die nog de beschikking heeft over financiële middelen, probeert aan boord te komen van een particuliere vlucht. De EU wil pas hulp sturen wanneer de regering weer enigszins orde geschapen heeft. Maar is dat niet veel te laat? 'Het verdronken land' kent een drietal hoofdpersonen, te weten Felix Rutgers, zoon van een vooraanstaand politicus, Loekie Laroes, dochter van een televisieverslaggeefster en haar beste vriend Jacinto Zondervan wiens ouders het land willen ontvluchten. Het drietal komt in benarde situaties terecht wanneer de Turkse premier van Nederland, Emir Berk, wordt vermoord. "De knal kwam uit het niets. Eerst dacht Loekie dat het een explosie was. Een gaslek, ergens in het gebouw. Een onveilige generator die zichzelf had opgeblazen. Toen zag ze de vrouw in de gang naar de fietsenstalling. Haar lange groene haar. Het embleem op haar sweater. Het oog van haar pistool dan van Berk naar Loekie gleed." Terwijl de situatie van het centraal staande trio er met de dag slechter op wordt, ontrafelen de tieners een complot dat de toekomst van heel Nederland in gevaar brengt. Zijn ze samen sterk genoeg om het tij te keren? Je leest het in 'Het verdronken land'. Enfin, 'Het verdronken land' is bedoeld als jeugdboek of Young Adult zo je wilt, maar tjonge...wat een boek. Ik ben ervan overtuigd dat mening volwassene dit boek eveneens ademloos verslindt. Natuurlijk, het avontuur wordt beleefd door drie tieners, maar de politieke intriges en letterlijk grensoverschrijdende kwesties, maken het boek geschikt voor een veel breder lezerspubliek. Ponjee hanteert bovendien een fijne, vlotte schrijfstijl die daar eveneens aan meewerkt. De jong volwassen lezers én de volwassen lezer zullen de stijl van Ponjee als zeer toegankelijk ervaren. "Felix wist dat hij zich uit de voeten moest maken. Nu. In de laatste paar woorden dat Ten Cate van hem stond afgekeerd. Maar het was of zijn benen op slot zaten. Alsof hij schreeuwde tegen zichzelf zonder geluid." Ik heb slechts één verbeterpunt en dat is gelegen in het feit dat sommige verhoudingen naar mijn mening wat ondoorzichtig zijn. Dat geldt overigens zowel voor de verhoudingen binnen de politieke fracties als voor de relatie van de hoofdpersonen jegens de politiek. Daar zou het verhaal wat beter mogen. Dat is echter slechts één aspect uit een verder zeer boeiend geheel. Over de auteur Olga Ponjee (1983) schrijft boeken, films en games. In haar vrije tijd maakt ze historische kostuums en metselt ze muurtjes van baksteen. Ze woont in een klein dorpje samen met haar vrouw, haar man, twee zoontjes, twee katten en drieduizend boeken.

De Utrechtse Olga Ponjee studeerde filosofie, psychologie en scenarioschrijven. Ze heeft meegewerkt aan televisieseries en films, is schrijfdocent en organiseert evenementen. Daarnaast heeft ze dus blijkbaar ook nog de tijd gevonden om een YA roman te schrijven dat in 2015 al de prijs won voor het Beste Afgewezen Manuscript bij de Boekenmakersbende. Het boek wordt omschreven als een in Nederland afspelende klimaatthriller voor jongeren; in combinatie met de niet echt spannende cover klinkt dit wellicht niet al te aantrekkelijk voor de doelgroep. De achterflap daarentegen doet juist wel een spannend post- apocalyptisch verhaal vermoeden. Nederland is door heftige stormen grotendeels onder water komen te staan. Er ontstaat een ware vluchtelingenstroom naar het oosten van het land. Er is een tekort aan voedsel, huisvesting en medicijnen en de politiek bestuurders zijn duidelijk niet voorbereid op een ramp van deze omvang. De tieners Loekie, Jacinto en Felix doen onafhankelijk van elkaar een ontdekking die doet vermoeden dat de levens van alle burgers in Nederland door politieke verdeeldheid ernstig in gevaar gaat komen. Het lijkt aan de jongeren te zijn om de waarheid boven tafel te krijgen. Het boek is voornamelijk geschreven vanuit de perspectieven van Loekie, Jacinto en Felix. Drie totaal verschillende jongeren die met elkaar gemeen lijken te hebben dat ze zich geen oor aan willen laten naaien. Ze weten niet precies wat ze kunnen doen en ze zijn bang, maar ook vastbesloten om een verraderlijk politiek plan in de openbaarheid te krijgen. De hoofdstukken zijn over het algemeen vrij lang waardoor de lezer steeds voor een langere periode bij eenzelfde hoofdpersoon blijft hangen. Op deze manier is het gemakkelijk om een band op te bouwen met de drie tieners en tegelijkertijd grip op het verhaal te blijven houden. Het is de auteur ook nog eens gelukt om bijna elk hoofdstuk af te sluiten met een kleine cliffhanger waardoor het onmogelijk wordt om het boek aan de kant te leggen. De eigentijdse en pittige manier van schrijven van Olga Ponjee is hier ook debet aan, ze verstaat duidelijk de taal die jongeren spreken. "Alleen in verhalen levert het iets op om de held te zijn. In het echte leven is het een rommelig en eenzaam gevecht waar de meeste mensen voor bedanken. En terecht. Het is fokking vermoeiend om iets te bouwen. En zoveel makkelijker om dingen te slopen". Soms krijg je een boek in handen waarvan je geen speciale verwachtingen hebt, maar waardoor je totaal onverwacht omver wordt geblazen. Het verdronken land is zo'n boek; een enorm pakkend verhaal geschreven met veel vaart en in een mooie stijl. Gedragen door boeiende personages, met een schokkende plot en nog geloofwaardig bovendien. Hopelijk komt Olga Ponjee snel met een volgend boek, het is overduidelijk dat ze barst van het schrijftalent.

'Het verdronken land' toont direct aan het begin een desastreus beeld van ons land. Na twee verwoestende watersnoodrampen staat de helft van Nederland onder water. Een totale chaos is het gevolg. Er is nauwelijks meer elektriciteit, onderdak of voedsel te vinden, er zijn veel doden gevallen en de grenzen zijn dicht. De enkeling die nog de beschikking heeft over financiële middelen, probeert aan boord te komen van een particuliere vlucht. De EU wil pas hulp sturen wanneer de regering weer enigszins orde geschapen heeft. Maar is dat niet veel te laat? 'Het verdronken land' kent een drietal hoofdpersonen, te weten Felix Rutgers, zoon van een vooraanstaand politicus, Loekie Laroes, dochter van een televisieverslaggeefster en haar beste vriend Jacinto Zondervan wiens ouders het land willen ontvluchten. Het drietal komt in benarde situaties terecht wanneer de Turkse premier van Nederland, Emir Berk, wordt vermoord. "De knal kwam uit het niets. Eerst dacht Loekie dat het een explosie was. Een gaslek, ergens in het gebouw. Een onveilige generator die zichzelf had opgeblazen. Toen zag ze de vrouw in de gang naar de fietsenstalling. Haar lange groene haar. Het embleem op haar sweater. Het oog van haar pistool dan van Berk naar Loekie gleed." Terwijl de situatie van het centraal staande trio er met de dag slechter op wordt, ontrafelen de tieners een complot dat de toekomst van heel Nederland in gevaar brengt. Zijn ze samen sterk genoeg om het tij te keren? Je leest het in 'Het verdronken land'. Enfin, 'Het verdronken land' is bedoeld als jeugdboek of Young Adult zo je wilt, maar tjonge...wat een boek. Ik ben ervan overtuigd dat mening volwassene dit boek eveneens ademloos verslindt. Natuurlijk, het avontuur wordt beleefd door drie tieners, maar de politieke intriges en letterlijk grensoverschrijdende kwesties, maken het boek geschikt voor een veel breder lezerspubliek. Ponjee hanteert bovendien een fijne, vlotte schrijfstijl die daar eveneens aan meewerkt. De jong volwassen lezers én de volwassen lezer zullen de stijl van Ponjee als zeer toegankelijk ervaren. "Felix wist dat hij zich uit de voeten moest maken. Nu. In de laatste paar woorden dat Ten Cate van hem stond afgekeerd. Maar het was of zijn benen op slot zaten. Alsof hij schreeuwde tegen zichzelf zonder geluid." Ik heb slechts één verbeterpunt en dat is gelegen in het feit dat sommige verhoudingen naar mijn mening wat ondoorzichtig zijn. Dat geldt overigens zowel voor de verhoudingen binnen de politieke fracties als voor de relatie van de hoofdpersonen jegens de politiek. Daar zou het verhaal wat beter mogen. Dat is echter slechts één aspect uit een verder zeer boeiend geheel. Over de auteur Olga Ponjee (1983) schrijft boeken, films en games. In haar vrije tijd maakt ze historische kostuums en metselt ze muurtjes van baksteen. Ze woont in een klein dorpje samen met haar vrouw, haar man, twee zoontjes, twee katten en drieduizend boeken.