Amnesty International bestaat in 2011 een halve eeuw. De vijftigjarige blijkt op een kruispunt van haar geschiedenis te staan. Ze is uitermate succesvol geweest, vooral in de zestiger en zeventiger en ook nog begin tachtiger jaren. Haar opkomst en groei dankt ze aan het tijdsgewricht van toen, en aan haar opgebouwde ijzersterke onaantastbare imago als hoeder van de rechten van politieke gevangenen. Vrijwel alle internationale wetgeving voor mensenrechten is door Amnesty International veroorzaakt. Maar heeft ze misschien haar tijd gehad? Blijft ze te veel zichzelf? Is ze soms te ouderwets geworden?Bert Breij (socioloog en sinds 2010 gekozen lid van de Ledenraad van Amnesty International Nederland) en Tom van Oosterhout (onderzoeker) werden geholpen door voormalige topleiders van het hoofdkwartier in Londen om op deze vragen een antwoord te geven. Hiertoe behoort ook de in opspraak geraakte voormalig secretaris-generaal Irene Khan. De leiders vertellen en passant hun eigen geschiedenis en kleuren daarmee ook die van Amnesty International in. Daarnaast komt ook Jan Pronk, oud-minister voor Ontwikkelingssamenwerking, aan het woord over zijn ervaring met Amnesty International.