Introductie1: Genesis is een antiek document2: Het Oude Testament beschrijft schepping als het aanbrengen van orde, door het toekennen van rollen en functies3: Genesis 1 is een verhaal over functionele oorsprong, niet over materiële oorsprong4: In Genesis 1 ordent God de kosmos als heilige ruimte5: Als God functionele orde vestigt, is het “goed”6: adam wordt in Genesis 1-5 op verschillende manieren gebruikt7: Het tweede scheppingsverhaal (Gen. 2:4-24) kan worden gezien als een vervolg en niet als een herhaling van dag zes uit het eerste verhaal (Gen. 1:1-2:3)8: “Vormen uit stof” en “bouwen uit ribben” zijn archetypische termen en geen beweringen over materiële oorsprong9: De vorming van mensen in de verhalen uit het Oude Nabije Oosten is iets archetypisch, zodat het niet ongebruikelijk is dat de Israëlieten in die termen dachten10: Het Nieuwe Testament is meer geïnteresseerd in Adam en Eva als archetypen dan als biologische voorouders11: Hoewel de Bijbelse interesse in Adam en Eva voor een deel archetypisch is, zijn ze ook echte mensen die in een echt verleden hebben bestaan12: Adam wordt aangesteld als priester in een heilige ruimte, met Eva als helper13: De tuin is een motief uit het Oude Nabije Oosten voor heilige ruimte, en de bomen verwijzen naar God als bron van leven en wijsheid14: De slang werd gezien als een chaoswezen uit de niet-geordende wereld, dat voor wanorde zorgt15: Door zichzelf tot centrum van orde en bron van wijsheid te maken, lieten Adam en Eva wanorde in de schepping toe16: We leven momenteel in een wereld van niet-orde, orde en wanorde17: Alle mensen zijn onderworpen aan zonde en dood door de wanorde in de wereld, niet door onze genen18: Jezus is de hoeksteen van Gods plan om wanorde op te lossen en orde te perfectioneren19: Wat Paulus vertelt over Adam richt zich meer op de gevolgen van de zonde voor de schepping dan op die voor de mens – en zegt niets over de oorsprong van de mens20: Of alle mensen wel of niet van Adam en Eva afstammen, is niet essentieel21: Materiële continuïteit sluit niet uit dat mensen een specifieke en bijzondere schepping van God zijn22: Conclusie en samenvattingWoordenlijstExtra Engelstalige literatuurlijstIndexWat als we Genesis 2–3 op een nieuwe manier lezen? Walton laat zien hoe je het verhaal van Adam en Eva kunt begrijpen zonder geloof en wetenschap tegen elkaar uit te spelen.Eeuwenlang heeft het verhaal van Adam en Eva een grote invloed gehad op kunst, literatuur en theologie. Maar voor veel moderne mensen is het moeilijk om dit verhaal nog “letterlijk” te nemen. En zelfs voor veel christenen die het gezag van de Bijbel serieus nemen, lijkt vasthouden aan een strikte, woord-voor-woord interpretatie van Genesis 2-3 vaak neer te komen op een keuze: óf je houdt vast aan het gezag van de Bijbel, óf je erkent de resultaten van de moderne wetenschap. Hoe kunnen christenen die beide serieus willen nemen, verder?Na zijn baanbrekende boek Het verloren verhaal van Genesis 1 onderzoekt John Walton opnieuw hoe de oude wereld van de Bijbel licht werpt op dit fundamentele verhaal. Door de tekst in haar oorspronkelijke context te lezen, laat hij zien wat Genesis 2-3 werkelijk beoogt – en welke moderne lezingen daaraan voorbijgaan. Zo biedt hij christenen die trouw willen blijven aan het gezag van de Bijbel concrete hermeneutische handvatten om het gesprek over geloof, schepping en menselijke oorsprong op een nieuwe, vruchtbare manier voort te zetten. Een waardevolle bijdrage van N.T. Wright maakt bovendien duidelijk hoe Adam in Paulus’ theologie past.Eeuwenlang heeft het verhaal van Adam en Eva een grote invloed gehad op kunst, literatuur en theologie. Maar voor veel moderne mensen is het moeilijk om dit verhaal nog “letterlijk” te nemen. En zelfs voor veel christenen die het gezag van de Bijbel serieus nemen, lijkt vasthouden aan een strikte, woord-voor-woord interpretatie van Genesis 2-3 vaak neer te komen op een keuze: óf je houdt vast aan het gezag van de Bijbel, óf je erkent de resultaten van de moderne wetenschap. Hoe kunnen christenen die beide serieus willen nemen, verder?Na zijn baanbrekende boek Het verloren verhaal van Genesis 1 onderzoekt John Walton opnieuw hoe de oude wereld van de Bijbel licht werpt op dit fundamentele verhaal. Door de tekst in haar oorspronkelijke context te lezen, laat hij zien wat Genesis 2-3 werkelijk beoogt – en welke moderne lezingen daaraan voorbijgaan. Zo biedt hij christenen die trouw willen blijven aan het gezag van de Bijbel concrete hermeneutische handvatten om het gesprek over geloof, schepping en menselijke oorsprong op een nieuwe, vruchtbare manier voort te zetten. Een waardevolle bijdrage van N.T. Wright maakt bovendien duidelijk hoe Adam in Paulus’ theologie past.