De SRV-man, je ziet hem haast nergens meer. Hij bracht in zijn rijdende winkel levensmiddelen en kleine huishoudelijke artikelen aan de man, of beter gezegd aan de vrouw. Bij hem moest je ook voor het allerlaatste nieuws zijn, hij kwam tenslotte overal. Hij hoorde veel maar híj moest wel op zijn woorden letten. De scheidslijn tussen een nieuwtje en roddel kan flinterdun zijn. Op roddelen betrapt worden, kon hem klanten kosten. Wie wil er nu achter komen dat de SRV-man een roddel over jóu rondbazuint?! Daarom wikt en weegt T. elk woord op zijn ronde door het dorp. Op oudejaarsdag van het jaar 2001 staat Theo Vos voor het raam. Traditiegetrouw laat hij het afgelopen jaar de revue passeren. Er is veel gebeurd en het komende jaar zal hij ongetwijfeld de nodige hilarische gebeurtenissen meemaken, hartverwarmende momenten delen en de echte gemeenschapszin voelen. Daar staat tegenover dat afgunst, jaloezie en leedvermaak dorpelingen niet vreemd is. Laat u meevoeren naar het dorpsleven van een kwart eeuw geleden. Een tijd zonder sociale media waarin nieuwtjes van mond tot mond gingen en iedereen elkaar kende.