Hij noemde zichzelf: Reusachtig. Het was een naam die sloeg op zijn lengte, meer dan twee meter. Ondanks zijn naam en lengte was hij bang. Bang voor Proie, de eerste minister. Die was zojuist ontslagen en dat kwam door hem: Reusachtig. Proie wilde zijn ontslag wreken en kreeg een gevaarlijk idee. Hij bezat een oud boek met magische legendes. Eén daarvan ging over het lot dat mensen trof als ze in aanraking kwamen met ‘het zwarte zand’. Dit zand lag opgesloten in een kerk boven op een berg ergens in het land Zozobrad. Hij besloot om dit zand te gebruiken voor zijn wraak op de koning. Maar ‘het zwarte zand’ was, als een virus, gevaarlijk voor iedereen die er mee in aanraking kwam en dat had hij onderschat… Hij zorgde voor een keten aan besmettingen. De angst van Reusachtig was terecht!