Halverwege de Tweede Wereldoorlog probeerde Jan Karski de geallieerden ervan te overtuigen dat de nazi’s de joden probeerden uit te roeien. Als een van de weinigen had hij het getto van Warschau gezien en wist hij wat daar gaande was. Beelden van de levende doden, de lijken in de straten en nazi’s die willekeurig mensen neerschoten lieten hem niet los. Hij wilde dat de geallieerden maatregelen zouden nemen om de nazi’s tegen te houden. Zijn verhaal vertelde hij aan iedereen die hem maar te woord wilde staan, tot president Roosevelt aan toe; maar alleen een joodse vertegenwoordiger in Londen geloofde hem. De vrije wereld sloot haar ogen.
Het zwijgen van Jan Karski is een bijzonder en aangrijpend verhaal en vermengt op formidabele wijze fictie en non-fictie. Held tegen-wil-en-dank Jan Karski verandert voor altijd ons beeld van de Tweede Wereldoorlog, zoals Laurent Binet dat deed in HhhH.