Een bloedstollende satire op een samenleving waarin het enige doel is hogerop te komen
'Later, terwijl hij op zijn balkon de hond aan het opeten was...' Zo begint J.G. Ballard zijn dystopische visie op het Londen van de jaren '70. In een luxueuze torenflat van veertig verdiepingen ontstaat een klassenoorlog, met op de vijfentwintigste verdieping, te midden van de chaos, de arts Robert Laing. Na zijn scheiding verhuist hij naar de van alle gemakken voorziene flat: een gym, een supermarkt, een weelderige tuin op het dak, en hoe hoger je komt, hoe duurder de appartementen zijn. Robert Laing valt al snel in de smaak bij zijn intrigerende bovenbuurvrouw Charlotte Melville, die met haar zoontje een verdieping boven hem woont. Op de onderste verdieping huist de documentairemaker Richard Wilder, die zo zijn eigen ideeën heeft over de bewoners van de bovenste regionen. Het duurt niet lang voor de bewoners alleen nog maar oog hebben voor wat er in de flat gebeurt. Alle normen en waarden verdwijnen als sneeuw voor de zon en afgunst, lust en haat vieren hoogtij. High-Rise is een ongekend scherpe en visionaire satire op een samenleving die steeds individueler wordt, waarin niemand elkaar meer het licht in de ogen gunt en 'de ander' niet meer dan een obstakel is om - letterlijk - hogerop te komen.
Recensies
'High-rise' heeft iets van een spiegel en een visioen. (...) Het is meer dan cult, het is een klassieker.
Cutting Edge — 18 juli 2017
Een beangstigende toekomstroman waarvan niemand wil dat het werkelijkheid wordt
Tzum
Dit boek is geen nachtmerrie: het is een mogelijk toekomstbeeld. Dit kan onze generatie nog overkomen
Vice
Een intens en levendig gekkenhuis dat in je hoofd blijft.
Martin Amis
Er is geen beter bewijs van een belangrijk schrijver te zijn dan een eigen adjectief te bezitten. En High-Rise is ballardiaans op zijn best.
Jeroen Olyslaegers
Indrukwekkende dystopie (...) vergelijkbaar met William Goldings Lord of the flies.
de Volkskrant — 29 juli 2017
Ballard confronteert zijn lezers met een dystopie die zich middenin de werkelijkheid genesteld heeft, voor wie er oog voor heeft. (...) Zijn proza is extreem precies: beeldend en gedetailleerd, maar ook uitgebeend en afstandelijk, wat een typische ironie oplevert die vooral genadeloos is voor de overgeërfde sociale conventies en het kleinzielige gedrag van de personages.
De Reactor — 17 september 2017
Voor een veelzijdig schrijver als J.G. Ballard is het gesneden koek om een bizarre situatie te creëren in een ogenschijnlijk normale samenleving. Zijn verbeelding is grenzeloos als het gaat om het oprekken van de menselijke omgangsvormen.
Een bloedstollende satire op een samenleving waarin het enige doel is hogerop te komen
'Later, terwijl hij op zijn balkon de hond aan het opeten was...' Zo begint J.G. Ballard zijn dystopische visie op het Londen van de jaren '70. In een luxueuze torenflat van veertig verdiepingen ontstaat een klassenoorlog, met op de vijfentwintigste verdieping, te midden van de chaos, de arts Robert Laing. Na zijn scheiding verhuist hij naar de van alle gemakken voorziene flat: een gym, een supermarkt, een weelderige tuin op het dak, en hoe hoger je komt, hoe duurder de appartementen zijn. Robert Laing valt al snel in de smaak bij zijn intrigerende bovenbuurvrouw Charlotte Melville, die met haar zoontje een verdieping boven hem woont. Op de onderste verdieping huist de documentairemaker Richard Wilder, die zo zijn eigen ideeën heeft over de bewoners van de bovenste regionen. Het duurt niet lang voor de bewoners alleen nog maar oog hebben voor wat er in de flat gebeurt. Alle normen en waarden verdwijnen als sneeuw voor de zon en afgunst, lust en haat vieren hoogtij. High-Rise is een ongekend scherpe en visionaire satire op een samenleving die steeds individueler wordt, waarin niemand elkaar meer het licht in de ogen gunt en 'de ander' niet meer dan een obstakel is om - letterlijk - hogerop te komen.
Recensies
'High-rise' heeft iets van een spiegel en een visioen. (...) Het is meer dan cult, het is een klassieker.
Cutting Edge — 18 juli 2017 ·
Een beangstigende toekomstroman waarvan niemand wil dat het werkelijkheid wordt
Tzum
Dit boek is geen nachtmerrie: het is een mogelijk toekomstbeeld. Dit kan onze generatie nog overkomen
Vice
Een intens en levendig gekkenhuis dat in je hoofd blijft.
Martin Amis
Er is geen beter bewijs van een belangrijk schrijver te zijn dan een eigen adjectief te bezitten. En High-Rise is ballardiaans op zijn best.
Jeroen Olyslaegers
Indrukwekkende dystopie (...) vergelijkbaar met William Goldings Lord of the flies.
de Volkskrant — 29 juli 2017
Ballard confronteert zijn lezers met een dystopie die zich middenin de werkelijkheid genesteld heeft, voor wie er oog voor heeft. (...) Zijn proza is extreem precies: beeldend en gedetailleerd, maar ook uitgebeend en afstandelijk, wat een typische ironie oplevert die vooral genadeloos is voor de overgeërfde sociale conventies en het kleinzielige gedrag van de personages.
De Reactor — 17 september 2017
Voor een veelzijdig schrijver als J.G. Ballard is het gesneden koek om een bizarre situatie te creëren in een ogenschijnlijk normale samenleving. Zijn verbeelding is grenzeloos als het gaat om het oprekken van de menselijke omgangsvormen.
NSTC 500081975 · CB-relatie 9479591 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Cookies voor statistiek We meten anoniem hoe de site gebruikt wordt om zoeken te verbeteren. Zonder toestemming meten we alleen geaggregeerd, zonder cookies.